Składki ZUS za oddelegowanego zleceniobiorcę

Jeśli w danym miesiącu zleceniobiorcy oddelegowanemu do pracy poza terytorium Polski zostanie wypłacone wynagrodzenie za okres dłuższy niż miesiąc, to sumę kwot wypłaconych w tym miesiącu pomniejszamy o kwotę diet za cały wspomniany okres przebywania za granicą, za który wynagrodzenie jest wypłacane. Jeżeli tak ustalona podstawa wymiaru składek:

  • jest wyższa od przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, wówczas podstawą do obliczenia składek jest właśnie ta kwota (po pomniejszeniu o diety),
  • jest niższa od przeciętnego wynagrodzenia, to podstawą, od której należy obliczyć składki jest przeciętne wynagrodzenie (wynoszące w 2017 r. 4.263 zł).

Przykład

Zleceniobiorca wykonywał pracę w Niemczech od 02.01.2017 r. do 28.02.2017 r. W marcu pracodawca wypłacił mu wynagrodzenie:

za styczeń — 2.000 €

za luty — 2.000 €

W marcu 2017 r. zleceniobiorca nie uzyskał innego przychodu stanowiącego podstawę wymiaru składek poza wyżej wskazanymi kwotami.

Ze względu na to, że kwota wypłaconego mu w marcu przychodu jest wyższa od przeciętnego wynagrodzenia (4.000 € co po przeliczeniu według przykładowego kursu 4,3200 zł, daje kwotę 17.280 zł), do ustalenia podstawy zusowskiej ma zastosowanie § 2 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia składkowego.

Ustalenie podstawy wymiaru składek za 03/2017 powinno wyglądać następująco:

58 dni pracy w Niemczech w styczniu i lutym x 49 € diety = 2.842 € x 4,3200 zł = 12.277,44 zł (równowartość diet)

17.280 zł — 12.277,44 zł = 5.002,56 zł

Kwota przychodu pomniejszona o równowartość diet (5.002,56 zł) jest wyższa od kwoty przeciętnego wynagrodzenia (4.263 zł), a zatem podstawa wymiaru wynosi 5.002,56 zł.

Interpretacja ZUS

Lublin, dnia 2 stycznia 2017 r.

WPI/200000/43/1422/2016

DECYZJA NR 1422/2016

Na podstawie art. 10 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2016 poz. 1829 ze zm.) w związku z art. 83d ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t j. Dz. U. z 2016 poz. 963 ze zm.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie uznaje za prawidłowe stanowisko przedsiębiorcy: (…) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zawarte we wniosku złożonym w dniu 28 grudnia 2016 r. w przedmiocie ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne za osoby wykonujące umowę zlecenia poza granicami kraju w ramach oddelegowania.

UZASADNIENIE

W dniu 28 grudnia 2016 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie wpłynął wniosek przedsiębiorcy: (…) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością o wydanie pisemnej interpretacji przepisów w trybie art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

W opisie stanu faktycznego Wnioskodawca przedstawił:

Przedmiot działalności Spółki

  1. Spółka jest przedsiębiorcą, który rozpoczyna prowadzenie działalności gospodarczej pod firmą (…) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (zwanej dalej Spółką).
    Spółka rozpoczyna prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług promocyjnych, pośrednictwa w sprzedaży, a także usług opieki nad osobami w podeszłym wieku i osobami niepełnosprawnymi w miejscu ich zamieszkania. Swoje usługi Spółka zamierza kierować do klientów z Polski oraz z Niemiec.

Zasady współpracy ze zleceniobiorcami

  1. W ramach prowadzonej działalności Spółka zamierza współpracować z osobami fizycznymi w oparciu o umowy cywilnoprawne — umowy zlecenia. Z każdą osobą Spółka będzie zawierana umowa zlecenia na czas nieokreślony, która reguluje wykonywanie usług w Polsce i w Niemczech.
  2. Umowa zlecenia przewiduje naprzemienne wykonywanie na rzecz Spółki określonych czynności w dwóch państwach — w Polsce i w Niemczech. Naprzemienne wykonywanie czynności przez zleceniobiorców na terytorium dwóch państw oznacza, że zleceniobiorca wykonuje pracę przez pewien okres w Polsce, potem przez pewien okres w Niemczech, a potem znowu w Polsce, itd. Można przedstawić to na następującym przykładzie harmonogramu:
  1. w okresie od I stycznia do 28 lutego zleceniobiorca będzie wykonywał zlecenia w Polsce,
  2. w okresie od 1 marca do 15 maja zleceniobiorca będzie wykonywał zlecenia w Niemczech,
  3. w okresie od 15 maja do 31 lipca zleceniobiorca będzie wykonywał zlecenia w Polsce,
  4. w okresie od 1 sierpnia do 30 września zleceniobiorca będzie wykonywał zlecenia w Niemczech,
  5. w okresie od 1 października do 30 listopada zleceniobiorca będzie wykonywał zlecenia w Polsce,

O w okresie od 1 grudnia do 9 stycznia zleceniobiorca będzie wykonywał zlecenia w Niemczech.

  1. Powyższy harmonogram jest jedynie przykładowy, gdyż w zależności od zleceń praca poszczególnych zleceniobiorców w Polsce i Niemczech może rozkładać się inaczej.

Zasady wynagradzania

  1. Umowa zlecenia określa także sposób wynagradzania zleceniobiorców. Odrębnie wynagrodzenie będzie określone kwotowo za wykonywanie czynności w Polsce a odrębnie za wykonywanie czynności w Niemczech.
  2. Wynagrodzenia za wykonywanie usług opiekuńczych w Niemczech określone jest w stawce miesięcznej. Umowy zlecenia, których przedmiotem jest wykonywanie usług opieki nad osobami w podeszłym wieku i osobami niepełnosprawnymi nie będą od 1 stycznia podlegały pod ustawę z dnia 10 października 2002 roku o minimalnym wynagrodzeniu za pracę — o czym stanowi art. 8d ust. 1 pkt 5 tej ustawy.
  3. Jak wynika z przedstawionego powyżej harmonogramu usługi opieki będą wykonywane w Niemczech przez okres dłuższy niż 1 miesiąc. Zarówno stawki wynagrodzenia jak i terminy jego wypłaty są indywidualnie negocjowane ze zleceniobiorcami. W związku z tym Strony każdorazowo będą określać zarówno wysokość wynagrodzenia jak i terminy jego płatności i w zależności od okoliczności może się zdarzyć, że w jednym miesiącu zostanie wypłacone wynagrodzenie za dwa miesiące. Przykładowo, jeżeli zleceniobiorca będzie wykonywał czynności opieki w okresie 1 sierpnia — 30 września, to strony mogą przedstawić, że wynagrodzenie za okres 1 — 30 sierpnia zostanie wypłacone 1 września, zaś wynagrodzenie za okres 1 — 30 września zostanie wypłacone — 30 września.
  4. W celu uniknięcia wątpliwości Spółka pragnie wskazać, że niniejszy wniosek dotyczy tylko sytuacji, gdy suma wypłaconych w danym miesiącu składników wynagrodzenia jest wyższa od kwoty przeciętnego wynagrodzenia.

Właściwe ustawodawstwo

  1. Z uwagi na fakt, iż zlecenia będą wykonywane przez zleceniobiorców, z którymi współpracuje Spółka w dwóch państwach Wspólnoty Europejskiej, zleceniobiorcy będą posiadać dokumenty Al, potwierdzające, że właściwym dla nich ustawodawstwem w zakresie ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych jest ustawodawstwo polskie.
  2. Dokumenty Al będą wydawane w oparciu o art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 roku w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. W konsekwencji oznacza to również, że składki na ubezpieczenie społeczne wyżej wymienionych osób będą opłacane na terytorium Polski bez względu na to, czy zawarta umowa zlecenia będzie wykonywana w Polsce, czy tez w Niemczech.

Pytania Wnioskodawcy

  1. W świetle przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego powstało następujące pytanie:
  2. a) czy w przypadku wypłaty wynagrodzenia za dwa miesiące pracy w Niemczech w jednym miesiącu — przy założeniu, że suma wypłaconych w danym miesiącu kwot będzie wyższa niż przeciętne wynagrodzenie — podstawą wymiaru składek w miesiącu wypłaty obu wynagrodzeń będzie suma składników wynagrodzenia wypłaconych w tym miesiącu pomniejszona o równowartość diet za każdy dzień pobytu za granicą, za które to dni wypłacane jest wynagrodzenie, nie niżej jednak niż równowartość przeciętnego wynagrodzenia?

Wnioskodawca przedstawił własne stanowisko w sprawie

  1. W ocenie Spółki w przypadku wypłaty wynagrodzenia za dwa miesiące pracy w Niemczech w jednym miesiącu — przy założeniu, że suma wypłaconych w danym miesiącu kwot będzie wyższa niż przeciętne wynagrodzenie — podstawą wymiaru składek w miesiącu wypłaty obu wynagrodzeń będzie suma składników wynagrodzenia wypłaconych w tym miesiącu pomniejszona o równowartość diet za każdy dzień pobytu za granicą, za które to dni wypłacane jest wynagrodzenie, nie niżej jednak niż równowartość przeciętnego wynagrodzenia.

Na podstawie przykładu wskazanego w punkcie 7 stanu faktycznego, gdzie wynagrodzenie za okres 1 — 31 sierpnia będzie wypłacane 1 września zaś wynagrodzenie za okres 1 — 30 września będzie wypłacane 30 września — podstawą wymiaru składek w miesiącu wypłaty obu wynagrodzeń będzie suma składników wynagrodzenia wypłaconych w tym miesiącu (wrześniu) pomniejszona o równowartość diet za każdy dzień pobytu za granicą, za które to dni wypłacane jest wynagrodzenie (czyli za okres od I sierpnia do 30 września), nie niżej jednak niż równowartość przeciętnego wynagrodzenia.

Stanowisko Spółki wynika z następujących regulacji.

  1. Zgodnie z art. 18 ust. 3 w związku z ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 roku, poz. 963 ze zm. — zwanej dalej ustawą o sus) podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe osób będących zleceniobiorcami stanowi przychód, jeżeli w umowie agencyjnej lub umowie zlecenia albo innej umowie o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, określono odpłatność za jej wykonywanie kwotowo, w kwotowej stawce godzinowej lub akordowej albo prowizyjnie.
  2. Jak wynika ze stanu faktycznego opisanego powyżej wynagrodzenie zleceniobiorców zostało określone kwotowo — w miesięcznej stawce. Skoro więc wynagrodzenie będzie określone kwotowo, to podstawą wymiaru składek będzie przychód.
  3. Pojęcie przychodu zostało z kolei zdefiniowane w art. 4 pkt 9 ustawy o sus, zgodnie z którym przychodem będącym podstawą wymiaru składek są przychody w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych między innymi z tytułu umowy zlecenia. Przychodami podatkowymi — w myśl art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2012, poz. 361 ze zm.) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowych pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
  1. W stanie faktycznym opisanym we wniosku przychód podatkowy powstanie w miesiącu, w którym zostanie wypłacone wynagrodzenie, a więc jak wynagrodzenie za dwa miesiące zostanie wypłacone w jednym miesiącu, to w miesiącu wypłaty przychodem będzie wynagrodzenie za te dwa miesiące. Przykładowo jeżeli we wrześniu będzie wypłacone zarówno wynagrodzenie za okres od 1 do 31 sierpnia za okres od 1 do 30 września — to we wrześniu przychodem będzie kwota wynagrodzenia okres 1 sierpnia do 30 września.
  2. Jednocześnie ustawodawca doprecyzował zasady ustalania podstawy wymiaru składek osób pracujących za granicą u polskich przedsiębiorców w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 roku w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. z 1998 roku, nr 116, poz. 1106 ze zm.). Powyższe rozporządzenie — na mocy § 5 ust. 2 tego rozporządzenia — stosuje się odpowiednio do obliczania podstawy wymiaru składek osób wykonujących pracę na podstawie umów zlecenia.
  3. Z uwagi więc na oparcie współpracy pomiędzy Spółką o osobami fizycznymi na podstawie umów zlecenia, w stanie faktycznym opisanym we wniosku odpowiednie zastosowanie znajdzie § 2 ust. 1 pkt 16 wspomnianego rozporządzenia — w odniesieniu do pracy wykonywanej przez zleceniobiorców poza granicami Polski. W przepisie tym —w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2016 roku — ustawodawca postanowił, że z podstawy wymiaru składek wyłącza się:

część wynagrodzenia pracowników, których przychód jest wyższy niż przeciętne wynagrodzenie, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy, zatrudnionych za granicą u polskich pracodawców, z wyłączeniem osób wymienionych w art. 18 ust. 12 ustawy —w wysokości równowartości diety przysługującej z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, za każdy dzień pobytu, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, z tym zastrzeżeniem, że tak ustalony miesięczny przychód tych osób stanowiący podstawę wymiaru składek nie może być niższy od kwoty przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy.

  1. Jak wskazano w stanie faktycznym, niniejszy wniosek dotyczy tylko sytuacji, gdy suma wypłaconych w danym miesiącu składników wynagrodzenia jest wyższa od kwoty przeciętnego wynagrodzenia — co oznacza, że niewątpliwie przytoczona wyżej regulacja § 2 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia w sprawie podstawy wymiaru składek znajdzie zastosowanie w stanie faktycznym opisanym przez Spółkę. W konsekwencji, zestawiając ze sobą powyższe regulacje ze stanem faktycznym opisanym w niniejszym wniosku należy wskazać, że w przypadku Spółki podstawę wymiaru składek w miesiącu, w którym zostanie wypłacone łączne wynagrodzenie za cały okres pracy w Niemczech należy pomniejszyć o wysokość diety za każdy dzień pobytu za granicą w okresie za który wypłacane jest wynagrodzenie. Tak ustalona podstawa wymiaru składek nie może być niższa niż przeciętne wynagrodzenie — jeżeli bowiem tak ustalona podstawa miałaby być niższa od przeciętnego wynagrodzenia, to jako podstawę należy przyjąć wysokość przeciętnego wynagrodzenia.
  2. Jeżeli więc zleceniobiorca pracuje w Niemczech w okresie od 1 sierpnia do 30 września, zaś całe wynagrodzenie za pracę w tym okresie wynagrodzenie wypłacane jest we wrześniu, to podstawą wymiaru składek we wrześniu będzie kwota wynagrodzenia za cały okres pracy w Niemczech (tj. okres 1 sierpnia — 30 września) pomniejszona o kwotę diety za każdy dzień pobytu w Niemczech w związku z wykonywaną pracą w okresie sierpień — wrzesień. Tak ustalona podstawa nie może być niższa niż przeciętne wynagrodzenie.
  1. Prawidłowość stanowiska Spółki potwierdza również pismo Pana Pawła Jaroszka (Członka Zarządu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych) z dnia 3 listopada 2016 roku (nr 992900/51/32/2016 UNP 2016-00323925) skierowane do wszystkich Dyrektorów Oddziałów ZUS w Polsce. W przykładzie 8 wspomnianego pisma wskazano, że:

Przykład 8

Pracownik wykonywał pracę za granicą od 01.08.2016 r. do 30.09.2016 r. W październiku 2016 roku pracodawca wypłacił pracownikowi wynagrodzenie:

za sierpień — 2.000 €

za wrzesień — 2.000 €

w październiku 2016 r. pracownik nie uzyskał innego przychodu stanowiącego podstawę wymiaru składek poza wyżej wskazanymi kwotami.

Ze względu na to, że kwota uzyskana przez pracownika w październiku przychodu jest wyższa od przeciętnego wynagrodzenia (4.000 € tj. 17.200 zł), do ustalenia podstawy ma zastosowanie § 2 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia.

Ustalenie podstawy wymiaru składek za październik:

61 x 49 € = 2.989 6 = 12.852,70 zł (równowartość diet)

17.200 zł — 12.852,70 zł = 4.347,30 zł

Kwota przychodu pomniejszona o równowartość diet (4.347,30 zł) jest wyższa od kwoty przeciętnego wynagrodzenia, a zatem podstawa wymiaru wynosi 4.347,30 zł.

  1. Jak wynika z powyższego przykładu, stanowisko ZUS jest więc zgodne ze stanowiskiem Spółki zaprezentowanym w niniejszym wniosku, zgodnie z którym, jeżeli wynagrodzenie za okres pracy w Niemczech będzie wypłacane w jednym miejscu za okres dłuższy niż miesiąc, to sumę kwot wypłaconych w tym miesiącu (przy założeniu, że będzie ona wyższa od przeciętnego wynagrodzenia) należy pomniejszyć o kwotę diet za cały okres, za który wynagrodzenie jest wypłacane.

W konsekwencji, jeżeli w wyniku pomniejszenia przychodu o kwotę diet tak ustalona podstawa będzie wyższa od przeciętnego wynagrodzenia — to podstawą do obliczenia składek będzie ta właśnie kwota, a jeżeli tak ustalona kwota podstawy wymiaru składek będzie niższa od przeciętnego wynagrodzenia — to podstawą od której należy obliczyć składki będzie przeciętne wynagrodzenie.

Mając na uwadze treść wniosku oraz obowiązujące przepisy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu administracji publicznej lub państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie. Stosownie do ustępu 5 powołanego powyżej artykułu udzielenie interpretacji następuje w drodze decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Ponadto zgodnie z art. 83 d ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych Zakład wydaje interpretacje indywidualne, o których mowa w art. 10 powołanej powyżej ustawy wyłącznie w zakresie obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym, zasad obliczania składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz podstawy wymiaru tych składek.

Oddział zaznacza jednocześnie, że w drodze niniejszej decyzji Zakład dokonuje jedynie oceny stanowiska przedsiębiorcy w zakresie przedstawionej przez niego interpretacji przepisów. Ocena stanowiska przedsiębiorcy, dokonywana pod kątem prawidłowości zaprezentowanej przez przedsiębiorcę wykładni przepisu prawa, czyniona jest w oparciu o kompletny opis stanu faktycznego zawarty w treści wniosku o wydanie pisemnej interpretacji. Podkreślenia przy tym wymaga fakt, iż rozpoznając wniosek o wydanie pisemnej interpretacji Zakład nie prowadzi postępowania wyjaśniającego, w szczególności nie przeprowadza postępowania dowodowego. Granice sprawy rozpatrywanej na podstawie złożonego wniosku o wydanie pisemnej interpretacji, jak zauważono wyżej, zakreślają jedynie ramy zaprezentowanego opisu stanu faktycznego. Wydając pisemną interpretację Zakład przyjmuje więc jako prawdziwe złożone przez wnioskodawcę oświadczenia, zwracając jednocześnie uwagę na fakt, iż wiążący charakter niniejszej decyzji ograniczony został jedynie do stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie jej wydania. Ryzyko podania nieprawdziwych informacji w opisie stanu faktycznego bądź też poczynienie przez terenowe jednostki organizacyjne Zakładu, np. w toku prowadzonego postępowania lub w toku czynności kontrolnych, ustaleń odmiennych od tych zaprezentowanych przez wnioskodawcę obciąża jedynie przedsiębiorcę.

Zagadnienia dotyczące ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne regulowane są za pośrednictwem przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 963 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 2236 ze zm.).

Art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych powołanej powyżej stanowi: – osoby wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 i 3 w związku z art. 4 pkt 9 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe zleceniobiorców stanowi przychód z tytułu wykonywania umowy zlecenia, jeżeli w umowie tej określono odpłatność za jej wykonywanie kwotowo, albo w kwotowej stawce godzinowej lub akordowej, albo prowizyjnie.

Z kolei w myśl § 1 ww. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe stanowi przychód w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 2032), osiągany przez pracowników u pracodawcy z tytułu stosunku pracy.

Zgodnie z zapisem art. 4 pkt 9 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych przychodami są: przychody w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu: zatrudnienia w ramach stosunku pracy, pracy nakładczej, służby, wykonywania mandatu posła lub senatora, wykonywania pracy w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania, pobierania zasiłku dla bezrobotnych, świadczenia integracyjnego i stypendium wypłacanych bezrobotnym oraz stypendium sportowego, a także z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności oraz umowy agencyjnej lub umowy zlecenia, jak również z tytułu współpracy przy tej działalności lub współpracy przy wykonywaniu umowy oraz przychody z działalności wykonywanej osobiście przez osoby należące do składu rad nadzorczych, niezależnie od sposobu ich powoływania.

Należy w tym miejscu podkreślić, iż zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 2 powołanego powyżej rozporządzenia z 18 grudnia 1998 r. w brzmieniu obowiązującym od 1 sierpnia 2010 r., przepisy § 2-4 stosuje się odpowiednio przy ustalaniu podstawy wymiaru składek m.in. osób wykonujących prace na podstawie umowy agencyjnej, lub urnowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Nie każde jednak wyłączenie z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, wymienione w § 2-4 tegoż rozporządzenia, przewidziane dla osób zatrudnionych na podstawie umowy o prace znajdzie zastosowanie do umów zlecenia. Zatem zastosowanie włączeń przewidzianych w tym rozporządzeniu w odniesieniu do umów zlecenia jest uzależnione od ich charakteru oraz dopuszczalności zawarcia poszczególnych instytucji w tego typu umowach.

Katalog przychodów niestanowiących podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe zawarty został we wskazanym rozporządzeniu z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.

W myśl § 2 ust. 1 pkt 16 ww. rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2016 r., podstawy wymiaru składek nie stanowi część wynagrodzenia pracowników, których przychód jest wyższy niż przeciętne wynagrodzenie, zatrudnionych za granicą u polskich pracodawców, z wyłączeniem osób wymienionych w art. 18 ust. 12 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych — w wysokości równowartości diety przysługującej z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, za każdy dzień pobytu, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, z tym zastrzeżeniem, że tak ustalony miesięczny przychód tych osób stanowiący podstawę wymiaru składek nie może być niższy od kwoty przeciętnego wynagrodzenia.

Cytowany przepis w znowelizowanym brzmieniu ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy przychód pracownika za dany miesiąc jest wyższy niż przeciętne wynagrodzenie za pracę. Zmiana treści § 2 ust. 1 pkt 16 ww. rozporządzenia polega na pozostawieniu możliwości wyłączenia części wynagrodzenia w odniesieniu do osób, których przychód jest wyższy niż prognozowane przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy. Możliwość obniżania podstawy wymiaru składek o równowartość diet dotyczy zatem tylko tych osób, które uzyskują przychód wyższy niż przeciętne wynagrodzenie. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że w sytuacji gdy odliczenie od zarobków równowartości diet spowoduje obniżenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne pracownika poniżej tego poziomu, przychód do oskładkowania będzie można obniżyć jedynie do wysokości przeciętnej płacy tj. kwoty prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy.

W sytuacji, gdy przychód nie przekracza przeciętnego wynagrodzenia § 2 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia nie stosuje się, a podstawę wymiaru składek ustala się na zasadach ogólnych wynikających z art. 18 ust. 1 i 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych z zastosowaniem pozostałych wyłączeń określonych w § 2 ust. 1 rozporządzenia. Bez znaczenia jest, czy praca za granicą była wykonywana przez cały czy też przez część miesiąca.

Ustalając jednak czy § 2 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia będzie mieć zastosowanie należy brać pod uwagę łączny przychód uzyskany przez pracownika w danym miesiącu, a więc zarówno za pracę w Polsce jak i za granicą.

Zatem jak słusznie zauważył Wnioskodawca, jeżeli w danym miesiącu zostanie wypłacone wynagrodzenie za okres dłuższy niż miesiąc, to sumę kwot wypłaconych w tym miesiącu należy pomniejszyć o kwotę diet za cały okres za który wynagrodzenie jest wypłacane. Jeżeli tak ustalona podstawa wymiaru składek będzie wyższa od przeciętnego wynagrodzenia to podstawą do obliczenia składek będzie ta właśnie kwota, a jeżeli tak ustalona kwota podstawy wymiaru składek będzie niższa od przeciętnego wynagrodzenia to podstawą od której należy obliczyć składki będzie przeciętne wynagrodzenie.

Uwzględniając powyższe, Oddział uznał stanowisko przedsiębiorcy za prawidłowe w przedmiocie ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne za osoby wykonujące umowę zlecenia poza granicami kraju w ramach oddelegowania.

POUCZENIE

Decyzja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie jego zaistnienia.

Wydana decyzja wiąże Zakład Ubezpieczeń Społecznych wyłącznie w sprawie przedsiębiorcy, na którego wniosek została wydana.

Stosownie do art. 10a ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej niniejsza decyzja nie jest wiążąca dla przedsiębiorcy, natomiast jest wiążąca dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Od niniejszej decyzji przysługuje, zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w związku z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, odwołanie do Sądu Okręgowego w (…)

Odwołanie wnosi się na piśmie za pośrednictwem jednostki organizacyjnej ZUS, która wydała decyzję lub do protokołu sporządzonego przez tę jednostkę, w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji.

źródło: http://www.zus.pl/

Skomentuj artykuł

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *