Polisa ubezpieczeniowa dla pracowników może być zwolniona z ZUS

Wszystko o zatrudnianiu i rozliczaniu cudzoziemców

Polisa ubezpieczeniowa od ciężkich chorób dla pracowników, współfinansowana przez pracodawcę, może być zwolniona ze składek ZUS. Skorzystanie z takiego przywileju będzie możliwe jeśli prawo do wspomnianego świadczenia zostanie zapisane w regulaminie wynagradzania, w którym znajdą się postanowienia przewidujące partycypację pracownika w poniesieniu kosztów nabycia przedmiotowej polisy.

Interpretacja ZUS

Lublin, dnia 21 kwietnia 2017 r.

WPI/200000/43/519/2017

Decyzja nr 519/2017

UZASADNIENIE

Na podstawie art. 10 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (tj. Dz. U. z 2016r. poz. 1829 ze zm.) w związku z art. 83d ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tj. Dz. U. z 2016r. poz. 963 ze zm.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie uznaje za prawidłowe stanowisko przedstawione we wniosku złożonym w dniu 13 kwietnia 2017r. przez (…) w sprawie nieuwzględnienia w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe pracowników dodatkowego świadczenia — „benefit” —w postaci polisy ubezpieczeniowej od ciężkich chorób częściowo sfinansowanych przez

Uzasadnienie

W dniu 13 kwietnia 2017r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie wpłynął wniosek przedsiębiorcy o wydanie pisemnej interpretacji przepisów w trybie art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. (…) zamierza zapewnić swoim pracownikom (ze środków obrotowych) dodatkowe świadczenia — „benefit” — w postaci polisy ubezpieczeniowej od ciężkich chorób. Wszyscy pracownicy zatrudnieni w mają mieć prawo do skorzystania z powyższego świadczenia, pod warunkiem, że będą częściowo partycypować w kosztach powyższych świadczeń tj. „ceny” składek ubezpieczeniowych. W związku z powyższym i zamierza wprowadzić zapisy w regulaminie wynagradzania wskazujące, iż:

  • pracownicy będą mieć prawo do skorzystania z powyższego świadczenia
    zapewnianego przez (…)
  • po „cenie” niższej od ich wartości detalicznej (np. za 1 zł).

Zgodnie z postanowieniami regulaminu wynagradzania pracownikom nie będzie przysługiwało prawo do ekwiwalentu pieniężnego w przypadku braku korzystania z powyższych świadczeń. wskazuje, iż wartość świadczenia w części finansowanej przez pracodawcę będzie stanowiła dla pracowników przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.

Wnioskodawca wskazał przepisy prawa, których dotyczy wniosek: § 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18 grudnia 1998r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.

(…) stoi na stanowisku, że podstawy wymiaru składek pracowników zatrudnionych w (…) nie stanowią ich przychody w postaci:

  • polis ubezpieczeniowych od ciężkich chorób,
  • częściowo sfinansowanych przez (…)

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zdaniem (…) — co zostało stwierdzone już w zdarzeniu przyszłym — przedstawiona wartość częściowo odpłatnego świadczenia stanowi dla pracowników przychód ze stosunku, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.

Z kolei, według § 2 ust. 1 pkt 26 Rozporządzenia: „Podstawy wymiaru składek nie stanowią następujące przychody: korzyści materialne wynikające z układów zbiorowych pracy, regulaminów wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu, a polegające na uprawnieniu do zakupu po cenach niższych niż detaliczne niektórych artykułów, przedmiotów lub usług oraz korzystaniu z bezpłatnych lub częściowo odpłatnych przejazdów środkami lokomocji.

Zgodnie z powyższym, spełnienie łącznie następujących warunków:

  1. świadczenie jest korzyścią materialną,

Należy wskazać, iż zapewniane przez częściowo odpłatne świadczenie jest

niewątpliwie korzyścią materialną osiąganą przez pracowników, bowiem:

  • korzystają oni z zapewnionych im (częściowo odpłatnie) polis ubezpieczenia od ciężkich chorób (korzyść materialna),
  • oszczędzając tym samym znaczną część kwoty, którą musieliby wydać w przypadku nabycia takiego świadczenia we własnym zakresie.
  1. świadczenie wynika z regulaminu wynagradzania

Uprawnienie do skorzystania z przedmiotowego świadczenia będzie wynikać z przyjętego w  regulaminu wynagradzania.

  1. świadczenie polega na uprawnieniu do zakupu po cenach niższych niż detaliczne niektórych artykułów, przedmiotów lub usług,

Pracownicy jedynie w części będą finansować polisy ubezpieczeniowe, więc „cena” ich nabycia przez pracowników będzie niższa niż ich „cena” detaliczna.

Artykuł był pomocny? Chcesz więcej takich publikacji?

Bądź zawsze na bieżąco!

Jeśli tak, kliknij powyżej "Lubię to" oraz "Messenger" a dołączysz do grona czytelników SerwisKadrowego.pl na facebooku i messengerze, aby być zawsze na bieżąco.
  1. świadczenie realizowane jest na rzecz pracownika,

Wskazane świadczenia będą dostępne dla pracowników

– pozwala na uznanie świadczenia za przychód pracownika niestanowiący podstawy  wymiaru składek, na podstawie ś 2 ust. 1 pkt 26 Rozporządzenia.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż spełnia łącznie wszystkie przesłanki pozwalające na uznanie świadczenia przedstawionego w zdarzeniu przyszłym wniosku za przychód pracownika niestanowiący podstawy wymiaru składek, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 26 Rozporządzenia.

Wnioskodawca wskazuje, iż powyższe stanowisko przedstawione przez w odniesieniu do wskazanych świadczeń potwierdza m.in. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie w decyzji nr 1110/2016 z dnia 31 października 2016r. sygn. sprawy WPI/200000/43/1110/2016 (co prawda interpretacja dotyczyła ubezpieczenia na życie, mimo to zdaniem Wnioskodawcy podobnie należy oceniać ubezpieczenie od ciężkich chorób):

Z treści wniosku z dnia 6 października 2016r. oraz pisma z dnia 24 października 2016r. wynika, że Wnioskodawca zamierza umożliwić pracownikom zakup grupowego ubezpieczenia na życie i zdrowie (pakietu medycznego) i współfinansować ponoszone przez nich koszty z tego tytułu. Uprawnienie pracowników do nabycia opisanego we wniosku świadczenia po cenie niższej niż detaliczna i kwota ich udziału w kosztach nabycia będzie wynikać z zapisów zawartych w regulaminie wynagradzania obowiązującym u Wnioskodawcy. W konsekwencji, uznać należy, że składka na opisane we wniosku grupowe ubezpieczenie na życie i zdrowie w części finansowanej przez pracodawcę będzie podlegać na mocy wskazanego powyżej § 2 ust. ł pkt 26 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe z tytułu stosunku pracy.

Mając powyższe na uwadze Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie uznał za prawidłowe stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 6 października 2016r. w sprawie nieuwzględnienia w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe z tytułu stosunku pracy wartości składki na grupowe ubezpieczenie na życie i zdrowie w części finansowanej przez Wnioskodawcę.”

Mając na uwadze treść wniosku oraz obowiązujące przepisy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu administracji publicznej lub państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie. W myśl ustępu 5 powołanego powyżej artykułu udzielenie interpretacji następuje w drodze decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Jednocześnie stosownie do art. 83d ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, Zakład wydaje interpretacje indywidualne, wyłącznie w zakresie obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym, zasad obliczania składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz podstawy wymiaru tych składek.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych podkreśla, iż ocena stanowiska Wnioskodawcy w trybie niniejszej decyzji, dokonywana pod kątem prawidłowości zaprezentowanej przez Przedsiębiorcę wykładni przepisu prawa, czyniona jest w oparciu o kompletny opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) zawarty w treści wniosku o wydanie pisemnej interpretacji. Podkreślenia przy tym wymaga fakt, iż rozpoznając wniosek o wydanie pisemnej interpretacji Zakład nie prowadzi postępowania wyjaśniającego, w szczególności nie przeprowadza postępowania dowodowego. Granice sprawy rozpatrywanej na podstawie złożonego wniosku o wydanie pisemnej interpretacji, jak zauważono wyżej, zakreślają jedynie ramy zaprezentowanego opisu stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.

Zagadnienia dotyczące ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne regulują przepisy ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18 grudnia 1998r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (tj. Dz. U. z 2016r. poz. 936 ze zm.).

Stosownie do treści art. 18 ust. 1 i ust. 2, art. 20 ust. 1 w związku z art. 4 pkt 9 ww. ustawy oraz § 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe) pracowników stanowi przychód w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2016r. poz. 2032 ze zm.) z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy, z wyłączeniem wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną oraz zasiłków z ubezpieczeń społecznych.

Wskazać należy przy tym, że w myśl powołanego powyżej art. 83d ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, Zakład wydaje interpretacje indywidualne, wyłącznie w ściśle zakreślonym katalogu spraw. Kwestia kwalifikacji określonego świadczenia jako przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz wskazania źródła takiego przychodu, nie mieści się w ustawowo określonym zakresie, gdyż sprawy te w myśl przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t j. Dz.U. z 2017r. poz. 201) należą do wyłącznej kompetencji organów podatkowych. W konsekwencji, w niniejszej decyzji Zakład dokonał interpretacji przepisów sfery ubezpieczeń społecznych, opierając się na wskazaniu Wnioskodawcy, że opisane świadczenie w części finansowanej przez pracodawcę, stanowi dla pracowników przychód ze stosunku pracy w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe stanowi przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, osiągany przez pracowników u pracodawcy z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy.

Za przychody ze stosunku pracy uważa się: wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Katalog przychodów niestanowiących podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe został zawarty w § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia. Zgodnie z pkt 26 cytowanego przepisu, podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe nie stanowią korzyści materialne wynikające z układów zbiorowych pracy, regulaminów wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu, a polegające na uprawnieniu do zakupu po cenach niższych niż detaliczne niektórych artykułów, przedmiotów lub usług oraz korzystaniu z bezpłatnych lub częściowo odpłatnych przejazdów środkami lokomocji.

Uwzględniając powyższe, jeżeli korzyści te uzyskiwane są przez pracownika w ramach stosunku pracy w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a pracownicy ponoszą za nie częściową odpłatność i stosowny zapis o takim uprawnieniu znajduje się w przepisach płacowych, to korzystają one z wyłączenia z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie powołanego powyżej przepisu. Częściowa odpłatność polega w tym przypadku na partycypowaniu pracownika (choćby symbolicznym) w pokryciu kosztów zakupu niektórych artykułów, przedmiotów lub usług. Pracownik uzyska efekt, o którym mowa w przepisie rozporządzenia wówczas, gdy pracodawca dokona zakupu towarów lub udostępni korzystanie z usług po cenie niższej od tej, do której uiszczenia pracownik byłby zobowiązany w przypadku osobistego (uzyskanego w oderwaniu od zatrudnienia) nabycia tychże dóbr.

Powyższe potwierdza Sąd Apelacyjny w Krakowie, w wyroku z dnia 19 lipca 2016r. III AUa 1260/16 w którym wskazuje, iż „zasadnicza funkcja § 2 ust. I pkt 26 rozporządzenia z dnia 18 grudnia 1998r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe sprowadza się do możliwości zakupu przez pracowników towarów produkowanych lub sprzedawanych, czy usług świadczonych lub sprzedawanych, przez samego pracodawcę (…). Chodzi przy tym o artykuły czy świadczenia, za które choć częściowo cenę płaci pracownik”. W praktyce oznacza to, że wyłączeniu z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe będzie podlegała wartość różnicy pomiędzy ceną nabycia usługi, a ponoszoną przez pracownika odpłatnością. Jest to równoznaczne z brakiem obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne od ww. wartości.

Zatem w sytuacji, przedstawionej we wniosku z dnia 13 kwietnia 2017r., gdy wartość dodatkowego świadczenia — „benefit” — w postaci polis ubezpieczeniowych od ciężkich chorób w części finansowanej przez pracodawcę, stanowić będzie przychód pracownika z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy, zaś prawo do uzyskania tej korzyści wynikać będzie z postanowień regulaminu wynagradzania przewidujących partycypację pracownika w poniesieniu kosztów nabycia tego świadczenia, to kwota ta nie będzie podlegać uwzględnieniu w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.

Mając powyższe na uwadze, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie uznał za prawidłowe stanowisko przedstawione we wniosku złożonym w dniu 13 kwietnia 2017r. w sprawie wyłączenia z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe dodatkowego świadczenia — „benefit” — w postaci polis ubezpieczeniowych od ciężkich chorób w części finansowanej przez pracodawcę.

Artykuł był pomocny? Chcesz więcej takich publikacji?

Bądź zawsze na bieżąco!

Jeśli tak, kliknij powyżej "Lubię to" oraz "Messenger" a dołączysz do grona czytelników SerwisKadrowego.pl na facebooku i messengerze, aby być zawsze na bieżąco.

Skomentuj artykuł

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *