Jak obliczać wynagrodzenie chorobowe po długiej nieobecności w pracy

Wszystko o zatrudnianiu i rozliczaniu cudzoziemców

Nierzadko zdarza się, że pracownik zyskuje prawo do zasiłku lub wynagrodzenia chorobowego bezpośrednio po długiej nieobecności, spowodowanej np. chorobą, służbą wojskową, urlopem bezpłatnym lub tym o charakterze rodzicielskim. Bywa, że czas takiej absencji trwał bezpośrednio przed powstaniem niezdolności do pracy przez cały okres, z którego ustala się podstawę wymiaru świadczenia chorobowego (np. przez okres 12 miesięcy).

W takich okolicznościach bazę obliczeniową należności chorobowej stanowi wynagrodzenie za miesiąc, w którym powstała niedyspozycja zdrowotna.

Ww. wynagrodzenie przyjmuje się:

  • w należnej w miesiącu wystąpienia choroby wysokości określonej w umowie o pracę, jeśli pracownik otrzymuje wynagrodzenie stałe lub
  • w przeciętnej miesięcznej wysokości wypłaconej (za miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy) pracownikom zatrudnionym na takim samym lub podobnym stanowisku pracy u pracodawcy, u którego przysługuje świadczenie, jeżeli pracownik otrzymuje wynagrodzenie zmienne.

Tak ustalona podstawa dla pracownika pełnoetatowego nie może być niższa od minimalnego wynagrodzenia pomniejszonego o kwotę odpowiadającą 13,71%.

Powyższa reguła obowiązuje także wtedy, gdy w miesiącach, za które wynagrodzenie powinno zostać uwzględnione przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczeń chorobowych pracownik z przyczyn usprawiedliwionych nie przepracował ani jednego dnia.

Informator Kadrowo - Płacowy 2018

Zaznaczmy, że jeśli pracownik wynagradzany zmienną pensją po powrocie z długiej absencji zachoruje, ale zdąży przepracować choćby jeden dzień, wówczas jego pensję należy uzupełnić poprzez podzielenie wynagrodzenia osiągniętego za przepracowane dni robocze przez liczbę dni przepracowanych i pomnożenie przez liczbę dni, które pracownik był obowiązany przepracować w miesiącu powrotu do pracy.

Przykład
Pracownica mająca zapisane w umowie o pracę stałe wynagrodzenie w wysokości 3.500 zł, od połowy II kwartału 2016 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim w związku z ciążą, a następnie na urlopie macierzyńskim i rodzicielskim. Bezpośrednio po zakończeniu tego drugiego urlopu (tj. 17 października 2017 r.) zachorowała nabywając prawo do wynagrodzenia chorobowego.

Informator Kadrowo - Płacowy 2018

Do podstawy jego wymiaru należało przyjąć przeciętne miesięczne wynagrodzenie za okres od października 2016 r. do września 2017 r. Ponieważ w tym okresie pracownica nie świadczyła pracy przez ani jeden dzień, pracodawca uwzględnił wynagrodzenie określone w umowie o pracę, pomniejszone o składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracownicę w wysokości 3.020,15 zł (3.500 zł – 479,85 zł).

Stawka dzienna wynagrodzenia należnego w rozstrzyganym przypadku za niedyspozycję zdrowotną wynosi 80,54 zł (3.020,15 zł x 80% : 30).

Wszystko o zatrudnianiu i rozliczaniu cudzoziemców

Skomentuj artykuł

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *