Noclegi i transport sfinansowane zleceniobiorcy nie są przychodem – wyrok WSA

Informator Kadrowo - Płacowy 2018

Świadczenia takie jak noclegi i transport sfinansowane zleceniobiorcy w związku z realizowanym zleceniem przez zleceniodawcę nie są dla nich przychodem.

Wartość nieodpłatnie zapewnianych osobom zatrudnionym w ramach umowy zlecenia noclegów oraz przewozów na trasie pomiędzy miejscem zakwaterowania a miejscem wykonywania powierzonych zadań nie generuje przysporzenia majątkowego, od którego należałoby odprowadzać zaliczkę podatkową.

Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 17 maja 2017 r. (sygn. akt I SA/Wr 44/17).

Przywołany wyrok zapadł w sprawie spółki, która:

  • będąc agencją pracy tymczasowej zawiera z osobami fizycznymi będącymi obcokrajowcami oraz z obywatelami polskimi umowy zlecenia na wykonywanie na terenie całej Polski pracy tymczasowej na rzecz jej klientów,
  • zapewnia wykonawcom zleceń nieodpłatnie zakwaterowanie w celu umożliwienia im wykonywania umówionych prac,
  • planuje finansowanie zleceniobiorcom transportu zbiorowego na potrzeby przemieszczania się od miejsca zakwaterowania do miejsca realizacji powierzonych zadań wynikających z umów zlecenia.

W ocenie spółki ww. świadczenia nie stanowią dla zatrudnionych korzyści, której wartość powinno uwzględniać się w podstawie PIT.

Niestety urząd skarbowy nie zgodził się z takim podejściem, uznając, że świadczenia w postaci opłacenia zleceniobiorcom noclegów oraz transportu:

  • mają charakter osobisty (służą osobistym celom zatrudnionych), niezależnie od celu i okoliczności w jakich zostały ufundowane,
  • przyczyniają się do powstania oszczędności po stronie wykonawców zleceń, gdyż nie muszą oni wydawać pieniędzy na dojazdy do pracy oraz na noclegi,
  • nie są finansowane wyłącznie w celu należytego wykonania umowy zlecenia,
  • z uwagi na powyższe powinny być opodatkowane.

Spółka nie akceptując stanowiska fiskusa, odwołała się do WSA we Wrocławiu. I dobrze zrobiła, gdyż skład orzekający przychylił się do jej opinii, odwołując się m.in. do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K 7/13), stwierdzającego, że za przychód mogą być uznane świadczenia, które:

  • po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
  • po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
  • po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

WSA zauważył, że choć ww. wyrok TK dotyczył wprost przychodu ze stosunku pracy, to tezy w nim zawarte można stosować także do pozapłacowych świadczeń finansowanych osobom innym niż pracownicy. W ocenie WSA pozwala na to oparcie części rozważań TK na artykule 11 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, który zawiera ogólną definicję przychodu i nie ogranicza się wyłącznie do należności pracowniczych.

Podsumowując, WSA we Wrocławiu wyraził zdanie, że opłacenie zleceniobiorcom noclegu i transportu do miejsca realizacji zlecenia leży wyłącznie w interesie zleceniodawcy. W rezultacie, świadczenia tego typu nie są przychodem dla zleceniobiorcy.

Skomentuj artykuł

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *